Botaničar svetskog glasa, jedan od najvećih imena naše nauke i kulture, osnivač mnogih naučnih disciplina, Josif Pančić - naučnik koji je najbolje poznavao i opisao floru Srbije i Balkanskog poluostrva.
          Lekar po pozivu a botaničar po naklonosti.
          Rođen 5. aprila 1814. godine u Bribiru (kod Senja), osnovnu školu završio je u Gospiću, gimnaziju u Rijeci, a medicinu 1842. godine u Budimpešti.
          U Beču se upoznaje sa Vukom Karadžićem, po čijem nagovoru dolazi u Srbiju 1846. godine, gde ostaje do kraja života.
          Posećivao je i istraživao mnoge planine tadašnje Kneževine Srbije a najviše se oduševljavao Kopaonikom, na kome je bio 16 puta. (Prvi put 1851. godine, a poslednji 1886. godine u 72. godini života).
 
Po povratku sa Kopaonika gde je bio sa "licejcima" obratio se studentima:
 

           Veliku ljubav prema srpskom narodu i nauci, Pančić je iskazao u svojoj želji da bude sahranjen na Kopaoniku.
           Želju su mu ispunili planinari Srbije i SANU - 7. jula 1951. godine, kada su zemne ostatke njegove i supruge Mileve, sahranili u kovčegu od Pančićeve omorike u mauzoleju, na vrhu Kopaonika koji od toga vremena nosi ime Pančićev vrh (2017 mnm) - dotle je bio Milanov vrh (po kralju Milanu).
           Sagledavajući uslove pod kojima se Josif Pančić bavio istraživanjem i na koji je način putovao po Srbiji (Srbija nije imala u to doba železnicu), sa slabom putnom mrežom, izražavamo poštovanje i divljenje velikanu naše nauke.
  
Citat sa Pančićevog mauzoleja:
 

Ostvarujemo zavet Pančićev. Prenosimo ga da ovde večno počiva. Objavljujemo njegovu poruku upućenu srpskoj omladini: "Da će tek dubokim upoznavanjem i proučavanjem prirode naše zemlje pokazati koliko voli i poštuje svoju otadžbinu".

Planinarski savez NRS.